สว่าง บะหมี่ก้ามปู

ขอย้อนรำลึกไปช่วงที่อยู่กทม. อีกสักตอนนึง

ช่วงที่ผมไปอยู่กทม. เป็นช่วงที่ร้านอาหารญี่ปุ่นบูมแบบเว่อร์ๆ ผองเพื่อนของผมจึงชวนกันไปกินราเมงหลายครั้ง แต่ด้วยงบประมาณอันจำกัดของผมรวมทั้งความชอบส่วนตัวของผมกับรสชาติของราเมงที่รู้สึกว่ามันเป็นอะไรที่เฉยๆ มากๆ (รวมทั้งพักหลังๆ ผมคิดว่าราเมงมันดูแพงเกินจริงมากๆ ลักษณะโดยทั่วไปก็เหมือนบะหมี่นี่แหละ เส้นก็กลางๆ น้ำซุปก็พอใช้ แต่ขายถ้วยนึงเป็นร้อยเลย แถมให้พวกเนื้อน้อยกว่าด้วย) จนช่วงหลังๆ ใครชวนไปกินราเมงผมก็มักไม่ไปด้วยน่ะ

ผมก็เลยมาคิดย้อนกลับว่าถ้าเราหาบะหมี่แบบเมพๆ ราคาพอๆ กับราเมงจะเป็นไงบ้าง ,, ทีนี้พอรำลึกย้อนหลังก็คิดถึงร้านสว่าง บะหมี่ก้ามปูที่มีลูกพี่ลูกน้องของผมเค้าแนะนำมาตั้งแต่สมัยมาอยู่กรุงใหม่ๆ ซึ่งช่วงเวลาที่ผมมาอยู่ได้มีโอกาสไปกินร้านนี้อยู่ 2-3 ครั้ง

เดี๋ยววันนี้พาไปกินบะหมี่ปูกันครับ ,, อิอิ

คิดถึงแล้วก็อยากไปกินอีกแฮะ

เดินทางมายังร้านสว่าง

การเดินทางมาจริงๆ มาไม่ยากเลย ร้านมันอยู่แถวๆ หัวลำโพง ติดถนนพระรามสี่เลย อยู่ฝั่งโรงแรมบางกอกเซ็นเตอร์ (คือตรงข้ามกับสถานีรถไฟ) ,, ร้านสว่างจะเปิดตั้งแต่ 17.00 -22.00 น. ปิดวันจันทร์และวันพระ (เห็นเค้าบอกว่าที่ปิดวันพระเพราะไม่มีกระดูกหมูสดใหม่ขาย ทำให้ทำน้ำซุปไม่อร่อยไรงี้) ถ้าไปแล้วหาป้ายไม่เจอให้สังเกตร้านที่เปิดไฟเขียวๆ อยู่ใกล้ๆ กับร้านที่ขายกวางอะ

คือผมมากินครั้งแรกนี่สมัยที่ร้านเค้ามีห้องเดียวนะ คือร้านมันจะมืดๆ ตั้งโต๊ะอยู่ตรงฟุตบาทเหมือนร้านก๋วยเตี๋ยวทั่วๆ ไป แต่พอเห็นราคาแล้วก็จะตกใจนิดๆ ว่าเฮ้ย!!! บะหมี่อะไรถ้วยนึงเป็นร้อยเลยฟระ คิดอยู่นานว่ากินไม่กินดี เอาวะ!!! เลี้ยวไปกินก็ได้


View สว่าง-บะหมี่ก้ามปู in a larger map

หน้าร้านสว่าง บะหมี่ก้ามปูครับ
หน้าร้านเป็นไฟเขียวๆ ครับ ,, สังเกตได้ไม่ยากนัก

ร้านสว่างนี่เปิดมานานกว่า 50 ปีแล้ว โดยเฉพาะรอบหลังที่ไปกินนี่ร้านสว่างมีเพิ่มเป็นสองห้องแล้ว ตกแต่งร้านสะอาดและน่าเข้ามากกว่าเดิมแยะ (จากเดิมมีห้องเดียว มืดๆ และรกๆ หน่อย)

เข้ามานั่งในร้านแล้วครับ ,, คนก็มากินที่ร้าน+สั่งกลับบ้านเรื่อยๆ นะ

สั่งมากินกันดีกว่า

สิ่งแรกที่มักจะตกใจเวลาเดินเข้าร้านสว่างคือราคาของเมนูบะหมี่แต่ละอย่างครับ เพราะราคาโหดใช้ได้เลย ถูกสุดก็เป็นบะหมี่หมูแดงโรยหน้าปูนิดหน่อย ถ้วยนึงสนนราคาก็ 50 บาทแล้ว ส่วนถ้าเพิ่มหมูกรอบหรือก้ามปูเล็กๆ ก็จะเป็น 100 บาท หรือเกี๊ยวกุ้งใสหมูแดงและโรยปูถ้วยนึงก็ 100 แล้ว ,, หรือจะเอาแบบเต็มที่ก็ใส่ก้ามปูอันโตไปด้วย ซึ่งถ้าเอาก้ามปูใหญ่ราคาก็จะอยู่ที่ 150-200 บาท แล้วแต่ขนาดของก้ามปู

บะหมี่ที่นี่เป็นสูตรแบบกวางตุ้ง แต่เท่าที่ชิมผมว่าโดยรวมมันก็คล้ายๆ กับบะหมี่ที่กินทั่วๆ แหละ อาจหอมกว่านิดหน่อย ,, แต่ผมว่าจุดเด่นจริงๆ ของร้านนี้คือความสด+เส้นบะหมี่ที่ทำเอง เกี๊ยวกุ้งแบบเป็นกุ้งจริงๆ หมูแดงทำเองสูตรของที่ร้าน รวมทั้งน้ำซุปกระดูกหมูที่เข้มข้นด้วย

ส่วนเนื้อปูแกะที่โรยหน้ามาให้นี่ก็อร่อยดีนะครับ เนื้อเค้าเป็นก้อนดี ไม่ร่วนเป็นขุยๆ แต่ก็ให้ปูมาน้อยมาก แค่มองก็หมดแล้ว เฮ้อออ…. ขัดใจคนอยากกินบะหมี่ปูจริงๆ

แฮ่ๆๆๆๆ เกี๊ยวน้ำปูหมูแดง ,, น้ำซุปกับตัวเกี๊ยวนี่สุดยอดมากๆ
เกี๊ยวแผ่นบางๆ ห่อกุ้งตัวโตๆ เนื้อเด้งๆ อร่อยโฮกๆๆ
หมูแดงสูตรของทางร้านทำเอง ,, เลือกส่วนเนื้อได้ดี หอมและอร่อยดีครับ
เนื้อปูที่ใส่มาให้ครับ ,, เนื้อแน่นดีครับ แต่มีให้น้อยไปน่ะ

เห็นโต๊ะข้างๆ งับก้ามปูโตๆ ง่ำๆ น่ากินดีมากๆ ,, ว่าแล้วก็เลยตัดใจสั่งบะหมี่ก้ามปูไปครับ ก็ได้บะหมี่หมูแดงแบบชามละห้าสิบแล้วก็มีก้ามปูวางข้างบนอันนึง จำไม่ผิดถ้วยนี้ 150 บาทนะ (นั่นหมายความว่าก้ามปูอันนี้อันละร้อยเลย!!!) แอบแพงไปหน่อยแต่พอได้ลองกินดูก็จี๊ดเลย เนื้อปูแน่นดีมาก หวานและเต็มคำมากๆ ,, กินบะหมี่คำ ปูคำ โหววว…. ฟินสุดๆ

บะหมี่ก้ามปู ,, ถือเป็นไฮไลท์ของทางร้านเลย
ก้ามปูชิ้นโตๆๆ (แต่อยากบอกว่าเคยเห็นอันโตกว่านี้อีกนะ)

มาช๊อกอีกทีตอนจ่ายตัง

ที่มากินวันนี้ครับ

เทียบกันจริงๆ แล้วก็ถือว่าแพงเหมือนกันนะ กับบะหมี่ถ้วยนึงก็หลักร้อยที่ปริมาณไม่ได้เยอะมากเท่าไหร่ (แต่ถ้าเทียบกับราเมงแล้วก็ถือว่าไม่แพงหรอกนะ) ซึ่งจริงๆ ผมว่าสั่งแค่เส้นบะหมี่+เกี๊ยว+หมูแดง ได้ 3 อย่างนี้ก็พอแล้ว (ซึ่งราคาจะไม่กระฉูดมากด้วย) บะหมี่ก้ามปูดูเหมือนแพง แต่พอได้ง่ำก้ามปูแล้วก็เพลินไปเลยเหมือนกัน ,, ส่วนที่ผมว่าแพงคือหมูกรอบ เพราะบะหมี่หรือเกี๊ยวธรรมดา 50 บาท แต่พอจัดหมูกรอบเพิ่ม (ซึ่งสังเกตจากโต๊ะด้านข้างเค้าก็ให้ไม่ได้เยอะมากนะ) ราคาจะเพิ่มมาอีกเท่าตัวเลย

ถ้ามีโอกาส (และมีตังพอ) ,, จะแวะมากินอีกนะครับ

ติดใจๆ คิดแล้วก็อยากไปกินอีกแฮะ

Bangkok Big Cleaning Day + Ruin tour

หลังจากศึกสงครามกลางเมืองย่านราชประสงค์ สีลม บ่อนไก่ สยาม และอีกหลายๆ ที่
ระหว่างคนไทยและคนไทย ได้สร้างความเสียหายแก่กรุงเทพฯ อย่างมาก
ทั้งชีวิต ทรัพย์สิน เงินทอง คุณภาพชีวิต และค่าเสียโอกาสต่างๆ

วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 กทม.ก็มีโครงการ Big Cleaning Day ครับ
ภายใต้โครงการที่ชื่อ Together, WE CAN หรือ รวมกันเราทำได้

โครงการ Together, WE CAN = รวมกัน เราทำได้

ซึ่งก่อนที่จะมีโครงการนี้ ผมกะ @jarpichit เคยวางแปลนว่าจะไปทำความสะอาดกทม. อยู่แล้ว
แต่มีโครงการนี้ก็ดีครับ ก็รวดเนียนๆ ไปเลย

เริ่มต้นที่ศาลาแดงก่อน

โดยงานนี้แรกเริ่มนัดกันที่หน้าพระบรมรูป ร.6 สวนลุมตอน 0800-0900 น
ผมไปตอน 0930 น เนื่องด้วยรถติด และต้องเดินทางหลายต่อ + ดูบอลมาเมื่อคืนด้วย
แต่พอมาถึง BTS สถานีสีลมพบว่า มีคนเยอะมาก ไม่น่าเชื่อเลยทีเดียว
โดยผมตั้งใจมาช่วยทำในส่วนของถนนสีลมครับ ตั้งแต่ศาลาแดง-แยกนราธิวาสครับ

ใต้รถไฟฟ้า BTS ศาลาแดง คนเยอะมาก
บรรยากาศสนุกสนานครับ ทุกคนช่วยทำงาน คนเยอะจริงอะไรจริง
หน้าธนิยะ คนไม่ขาดสายจริงๆ

คนเยอะครับ ตีคร่าวๆ สีลมตอนนั้นก็ไม่น่าต่ำกว่า 500-600 คนครับ
ซึ่งผมก็เห็นคนมาเรื่อยๆ บ้างก็มาแจม บ้างก็โยกย้ายไปที่อื่นๆ ก็มีครับ

ทั้งกทม. + ประชาชนช่วยกันทำความสะอาด บริษัทต่างๆ ก็เอาของมาแจกเยอะ

ผม + @jarpichit + ทีมดราม่าแพ๊คกันทำงานครับ
หลายคนเรียกร้องอยากเห็นหน้าจ่า,,,
บ้างก็ว่าจ่าเป็นเกย์,,
บ้างก็ว่าจ่าแอ๊บแมน,,,,
วันนี้เลยถ่ายรูปจ่ามาครัฟ,, อาจไม่ชัดมากเท่าไหร่ ลองดูกันได้ครับ คนกลาง หัวโตหน้่อยนะครัฟ ^^

อย่าเครียดมากนะครับ!!!!

หมดสีลมผมก็เหนื่อยแล้วครับ คนก็เยอะ แถมมีนัดช่วงบ่ายอีก
เลยมาเดินถ่ายรูปเล่น ตามรอยกันดีกว่าครับ

เดินตามรอยม้อบสีลม

จากนั้นผมก็เริ่มเดินเก็บรายละเอียดครับ เริ่มจากแยกศาลาแดง หลังจากแยกย้ายกับจ่า
เริ่มที่ รพ.จุฬาและตึกต่างๆ ย่านสีลมครับ
โดยรวมเท่าที่มอง มีทั้งรอยกระสุน รอยระเบิด เยอะเหมือนกัน
หรือแค่มองไปยังตึก สก. รพ.จุฬาฯ ก็เห็นรอยระเบิด รอยกระสุน รอยควันยาง ลวดหนามล้อมรพ.

ตึก สก. มีรอยเต็มไปหมด
ใต้ราง BTS เป็นสีดำจากการเผายาง ดูเท่ไปอีกแบบ
ลวดหนามล้อมรอบรพ. เลย เฮือกกกก

เดินกันต่อครับ

เริ่มกันที่ราชประสงค์ตอนต้น

เริ่มมาก็เห็นป้อมยามถูกเผา เฮ้ออออ

ป้อมตำรวจกระจกแตกหมด ควันดำเต็ม เยินๆๆ

แต่ตรงจุดนี้ก็มีประชาชน + กทม. มาช่วยกันทำความสะอาดครับ
เป็นคนละกลุ่มกับสีลม (ที่ส่วนมากจะไปทำที่บ่อนไก่กันต่อ)

นี่ก็อีกกลุ่มที่ช่วยกันทำความสะอาด

จากนั้น ก็เดินแซงผู้คนกลุ่มนี้มาเรื่อยๆ ครับ
จนเจอราชประสงค์ที่เยินๆ เฮือกกกก ไม่น่าเชื่อว่าม๊อบจะอยู่กันได้

เปิดด้วยกองขยะกองใหญ่ หน้า AUA
พี่เค้าลืมเก็บไปนะครับ
ยาง ไม้ และสิ่งปฏิกูล เพียบ!!!

ใต้กองไม้ยังมีปัสสาวะ อุจจาระ ข้าวเน่าๆ อาเจียน ฯลฯ ส่งกลินเหม็นมากๆ
ไม่เชื่อเหรอว่าสิ่งปฏิกูลเพียบ ,,, ดูที่แมลงวันหัวเขียวสิครับ ผมว่ามีเป็นหมื่นๆ ตัว

แมลงวันกองนี้ก็มีเยอะมากๆๆ เดินผ่านทีก็บินว่อน
ธงของ นปช. ที่ทิ้งไว้

และปริศนาว่า ทำไม BTS ยังไม่พร้อมให้บริการที่ราชประสงค์ครับ

บันไดถูกเผาเรียบ ขึ้นไปเสี่ยงจะถล่มหักมา

เดินต่อครับ

แยกราชประสงค์และ CTW

และแล้ว ก็ถึงจุดที่ผมอยากเจอที่สุดจุดนึงแล้วครับ
มาปุ๊บก็เห็นคนมาทำความสะอาด เยอะมากๆ ไม่แพ้กับที่สีลมเลย
โดยที่นี่เป็นคนละกลุ่มกัน โดยทำย้อนไปทางราชประสงค์ สมทบกับอีกกลุ่มที่ผมเดินผ่านมา
อืมมม คนเยอะจริงๆ

ผู้คนมากมายมาช่วยทำความสะอาดแยกราชประสงค์

และแล้วก็ถึงอีกสถานที่นึงที่คนเยอะมาก แต่เป็นคนมาถ่ายรูป/ช่างภาพเป็นหลัก
นั่นคือ Central World Plaza ครับ แม้สภาพเปลี่ยนไป แต่คนยังเพียบ

ภาพ CTW จากมุมไกลๆ
กำลังเกรียมๆ เฮ้อออออ
กระจกรังผึ้งด้านหน้าเสียหายยับ
ที่เสียหายหนักคือส่วน Zen ครับ แหว่งไปเลย

คิดถึง CTW เหมือนกันนะครับ คิดถึงความทรงจำดีๆ ตรงนี้
ต้องรอซ่อมเสร็จ คงอีกหลายเดือนน่าดู เฮ้ออออ

CTW = เซ็นทรัลแหว่ง T T

เดินต่อครับ ไปยังจุดหมายสุดท้าย

ระหว่างทาง และ สยาม

ตอนนั้นแดดร้อนมากๆ ประมาณบ่ายกว่าๆ แล้ว แต่คนยังเพียบ
เดินมาถึงหน้าวัดปทุมวนาราม-สนง.ตร. ก็มีคนทำความสะอาดอีกเพียบ ซึ่งเป็นคนละกลุ่มกับทั้งหมด
วันนี้น่ายินดีมากๆๆ

วันนี้คน กทม. รวมใจกันจริงๆ

มีอะไรฮาๆ ระหว่างทางด้วย ^^
เค้าคงมาเตือนเราว่าถ้าแตกความสามัคคี เราคงเสียกรุงแบบอยุธยาเป็นแน่…

นายจันหนวดเขี้ยวหลุดมาจากบางระจัน O_o!!!

ถึงสยามแล้ว
เห็นแล้วก็หดหู่ไป สงสารเจ้าของร้านค้าแถบนี้มากๆ
หลักๆ เท่าที่ผมเห็นจะโดนตั้งแต่แยกเฉลิมเผ่า มาจนถึงซอย 4 อะ

สยามถูกไฟไหม้ไปหลายอยู่
ตู้ ATM ก็ถูกเผาไปหมด
ซอย 4 -- หลังดังกิ้นโดนัท ข้างๆ กาโตว์เฮ้าส์

ที่เยินสุดในโซนนี้ น่าจะเป็นโรงหนังสยามครับ

โรงหนังสยามที่เข้าไปไม่ได้อีกแล้ว
โครงสร้างโรงหนังถล่มมาหมด,, เหลือแต่ป้ายโฆษณาหนัง
โรงหนังแทบไม่เหลืออะไรเลย,,, น่าสงสารมากๆ

และแล้วการเดินทางของวันนี้ก็สิ้นสุดลงครับ

สรุปการเดินทางวันนี้

“ไม่น่าเชื่อเลยว่าในทีวีจะมีจริง และมันจะเกิดขึ้นที่เมืองไทย”
เป็นประโยคแรกที่ผุดขึ้นมาในหัว ระหว่างที่นั่งรถไฟฟ้าไปยังสถานีศาลาแดงและเห็นสภาพบ้านเมือง
แต่พอเมื่อผมรูดบัตร BTS และเดินลงจากสถานี ความรู้สึกของผมเปลี่ยนไปมาก
ผู้คนมากหน้าหลายตา ร้อยพ่อพันแม่ ทั้งหญิงและชายลงมากวางถนนสีลมกันเยอะมาก
และมากขึ้นอีกเมื่อผมเดินไปที่ต่างๆ และพบว่าคนที่มาทำความสะอาดนั้น เป็นคนละกลุ่มกัน

“มันเป็นความขัดแย้งทางอารมณ์ รู้สึกเศร้าใจที่เห็นซาก แต่อิ่มเอมใจที่เห็นคนไทยมาทำอะไรร่วมกัน”
บางคนกวาดถนน,, บ้างขัดป้าย,, โรยแฟ๊บ,, ราดน้ำ,, เก็บขยะ…
บางคนเสิร์ฟน้ำ,, บางคนแจกขนม,, แป้งเย็น,, กาแฟ,, ข้าวกล่อง
..ทั้งหน่วยงาน, บริษัทเอกชน, ห้างร้านต่างๆ, กรุงเทพมหานครเอง และประชาชนทุกคนมาร่วมกันปัดกวาดกรุงเทพฯ
ถือเป็นนิมิตรหมายอันดี

แม้บางคนอาจบอกว่ามันกวาดได้เฉพาะพื้นผิวเท่านั้น แต่มันก็ยังดีกว่าไม่กวาดอะไรเลย
แล้วคุณล่ะ กวาดจิตใจตัวเองบ้างหรือยัง
มาช่วยมาทำให้กรุงเทพฯของเรา ประเทศไทยของเราก้าวไปด้วยกันเถอะครับ