Legendary of tongkatsu EP1

ผมคือตงคัทสึ หรือ tongkatsu

หลายๆ คนคงคิดว่าผมคือเจ้าหมูทอดสินะแต่จริงๆ
แต่จริงๆ แล้วไอ้หมูทอดเนี่ย มันมาจากคำว่า tonkatsu ครับ ซึ่งต่างกับผมตรงที่ว่า ผมมี g ด้วย
เพราะว่าผมชื่อตงครับ โดยชื่อนี้ (น่าจะ) เป็นคุณยายที่ตั้งให้นะครับ มาจากภาษาจีนว่า 鄭益忠 ครับ

ชื่อหมูทอดแบบนี้มาจากไหน

ชื่อนี้เกิดช่วงนะหว่างที่ผมมี handy drives เยอะๆ ครับ
จำได้ว่าช่วงนั้นมี handy drives 2-3 อัน ผมก็พยายามตั้งชื่อมันให้ไม่ซ้ำกัน
จนผมมี external harddisk เครื่องแรก ผมก็ไม่รู้จะตั้งชื่ออะไรแล้ว
เพื่อนผมคนนึงเลยตั้งชื่อมันว่า “tongkatsu” ละกัน ซึ่งผมก็ประทับใจชื่อนี้เสียมากๆ เลยเอามาตั้งชื่อตัวเองซะเลย ^^
(ส่วน ext. hdd. แบ่ง 3 partitions แล้วตั้งชื่อแต่ละ partition ตามชื่อรุ่น)

ประวัติโดยย่อของผม

ผมลืมตาดูโลกเมื่อวันที่ 9 กันยายน 2526 ครับ
และคิดว่ารูปนี้น่าจะเป็นรูปแรกของผมจากการบอกเล่าของแม่

รูปแรกของ tongkatsu

ผมเป็นคนเชียงใหม่โดยกำเนิด เป็นลูกคนเดียวในครอบครัวจีน พ่อและแม่ก็จีน
ครอบครัวผมเป็นครอบครัวผสมค่อนข้างใหญ่ครับ
มีอาโกว อาเจ็ก อาแป๊ะ อาซิ้ม อากู๋ อาอี้ ฯลฯ เต็มไปหมด
ส่วนมากจะอยู่เชียงใหม่กันหมดครับ มีบ้างที่มาตั้งรกรากที่กรุงเทพฯ
จำได้ว่าเมื่อตอนเด็กๆ เนี่ยญาติเยอะมาก จำไม่ได้เสียที
อย่างรูปนี่ก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งแค่นั้น

รวมรูปญาติเช็งเม้ง

ว่าไปผมอยู่เชียงใหม่มานานมากๆๆๆ
เรื่องราวเกี่ยวกับเชียงใหม่มันก็เลยมีมากตาม แต่จะรู้ก็เฉพาะในตัวเมืองนะครับ
ช่วงอนุบาลผมเรียนที่อนุบาลวารี มีเรื่องราวมากมายที่ผมจำได้
ผมไม่ชอบมื้อเที่ยงวันจันทร์ที่เป็นข้าวต้มโรยหมูหยอง, ผมชอบกินยาคูลท์,
พ่อให้เงินวันละ 5 บาทไปโรงเรียน, และผมกลัวเวทีและการแสดงออกมากๆ

อนุบาลวารี

เรื่องราวในช่วงอนุบาลยังมีอีกมาก
แต่ผมต้องย้ายโรงเรียนแล้ว ไปยังโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
พูดเหมือนไกล แต่อยู่แค่ฝั่งตรงข้ามกันแค่นั้น
ผมเรียนที่นี่ตั้งแต่ ป.1 – ม.6 ครับ ยาวนานถึง 12 ปีเลยทีเดียว
ที่โรงเรียนแห่งนี้เป็นเหมือนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่หล่อหลอมผมให้เป็นผู้เป็นคน
มีความเจริญเติบโตทั้งฝ่ายกาย ฝ่ายวิชาการ และฝ่ายจิตใจ
มีเพื่อนดีๆ หลายคน เจออาจารย์ดีๆ หลายคน ได้ฝึกร้องเพลงและดนตรีแทบทุกเช้า

ประกวด String combo กับเพื่อนๆ ตอนม.5

แน่นอนครับ ช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ครั้งหนึ่งได้เกิดขึ้นกับผม
ผมสอบเอ็นท์ติดครับ ติดคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เป็นคณะที่ผมชอบและใฝ่ฝันมาตลอด แต่ไม่ใช่กับที่บ้านที่ต้องการให้ผมเรียนหมอ
ผมรู้ว่าที่บ้านแอบ fail และสนับสนุนให้ผมเอ็นท์ใหม่ ผมไม่เอ็นท์ครับ 55+

ถ่ายรูปกับเพื่อน เภสัช

ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย

การเรียนในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่นี้ ผมมีความสุขมากๆ เรียนและทำกิจกรรมทุกอย่างด้วยใจ
และผมก็รักในสถานที่แห่งนี้ไม่น้อยไปกว่าโรงเรียนที่ผมอาศัยมากว่า 12 ปีเลย
ช่วงเวลาที่นี่ผมได้เจอเพื่อนดีๆ อาจารย์ดีๆ น้องๆ และพี่ๆ ดีๆ มากกมาย

ทีมฟุตบอลที่ชนะแค่ 2 นัดตลอด 5 ปี
ขึ้นดอย คณะเภสัช

ผมได้มีโอกาสทำอะไรหลายๆ อย่างในชีวิตมากๆ นอกจากจะนั่งเรียนในห้องอย่างเดียว
ได้ฝึกเป็นผู้ตาม ได้ทำกิจกรรมกลุ่ม จนไปถึงฝึกการเป็นผู้นำ
ตั้งแต่เป็นเบ๊ยกของ ถ่ายรูป ว้ากเกอร์ แสงเสียง แข่งกีฬา จนไปถึงประธานรุ่น
ขัดเกลาจากเด็กโง่ๆ คนนึง เป็นเภสัชกรที่เหมือนจะมีความรู้เพิ่มมาหน่อยนึง
ขัดเกลาจากเด็กขี้อายทำอะไรไม่เป็น กลายเป็นคนที่มีความหนาของใบหน้าเพิ่มขึ้น

ฝึกงานกับเพื่อนๆ ต่างสถาบัน
ฝึกงานกับเพื่อนๆ เภสัช
งานขันโตก คณะเภสัช
ออกหน่วย บริจาคของ คณะเภสัช
งานเชียร์ สันทนาการ คณะเภสัช

ทำทุกอย่างที่มีในคณะจนน่าจะแทบทุกอย่าง
มันสนุกปนๆ กับเหนื่อย จนบางครั้งผมก็รู้สึกว่ามันก็อิ่มตัวเหมือนกันนะ
ผมว่าผมสัมผัสชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยได้เต็มที่เลยแหละ

ค่ายอาสา กับเพื่อนๆ คณะเภสัช
ขึ้นดอย คณะเภสัช

จนไปถึงวันที่ผมรับปริญญาครับ
ผมต้องขอบคุณเพื่อนๆ ครอบครัวที่ให้กำลังใจและสนับสนุนมาตลอดครับ

วันรับปริญญา กับพ่อและแม่
อาจารย์คณะเภสัช 2 คนสำคัญที่ทำให้ผมเรียนจบได้

ยังไม่จบครับ เดี๋ยวมีต่ออีก

15 thoughts on “Legendary of tongkatsu EP1”

  1. อ่านแล้วรู้สึกดีจังเลยค่ะ คุณเล่าชีวิตของคุณได้ดีมากๆเลยค่ะ
    อ่านแล้วเพลินเลย

  2. หลงเข้ามาจากงานแต่ง@imenn เปิดไปเปิดมากลายเป็น ปรินส์ ผมก็เรียนปรินส์คับ รุ่นassociate ยินดีที่รู้จักนะครับ

  3. เคยอยู่อนุบาลวารีเหมือนกันค่ะ น่าจะรุ่นเดียวกันด้วย
    ไม่ชอบข้าวต้มโรยหมูหยองเหมือนกันเลยค่ะตามมาหลอนจนถึงทุกวันนี้
    จะชอบวันที่มีข้าวผัดอเมริกัน อร่อยยย อิอิ
    พูดแล้วคิดถึงวันวาน

    1. ไม่น่าเชื่อว่าจะเจอกันที่นี่

      ปล – มีคนไม่ชอบข้าวต้มโรยหมูหยองด้วย

  4. ฝึกงานกับหนุงหนิงมน.ด้วย แสดงว่าเรารุ่นเดียวกัน (ตามมาจากบล็อก http://kittinan.net/ ของน้องชายผมครับ)

  5. อ๊ะ…
    มาเจอรุ่นพี่ PRC โอ้วววว บร๊ะเจ้าจอร์จ…
    ผมออกจากปรินส์มาตอนปี 2000(ม.3) แสดงว่าเจ้าของ blog เป็นรุ่นพีผมสามปีเลยสิเนี่ย(ดูจากป้ายงานสตริงคอมโบ ^^ อิอิ)

  6. นึกว่าใคร ที่แท้พี่ตงนี่เอง เปนรุ่นน้องที่เภสัช นะคร้า ^^

  7. เข้ามาเพราะคำว่าขนมจีบหน้ากุ้งค่ะ เลยเจอบล็อกนี้

    น้องรู้ตัวไหมว่า น้องเป็นนักเขียนที่ดีได้เลยนะคะ ออกผลงานเหอะ เริ่มจากคอลัมน์ชวนชิมก็ได้

    เขียนได้อ่านเพลิน อบอุ่น และหลุดไปอยู่ในโลกของน้องเลยค่ะ

    ขอความเห็นหน่อยค่ะ ขนมจีบกุ้งตัวโตกรอบอร่อย ที่ไหน เป็นที่สุดคะ จะพาคนสำคัญไปกินค่ะ

    เขาชอบขนมจีบกุ้งมากมาก

    ขอบคุณนะคะ คุณ Tongkatsu

    1. แฮะๆๆๆ ขอบคุณสำหรับคำชมครับ แต่ช่วงนี้งานประจำเยอะมาก แถมบล๊อกก็ดองไว้เพียบ จะเร่งผลิตผลงานให้อ่านเยอะๆ ในเร็ววันละกันครับ

  8. เข้ามาดูใหเวปไซด์ของน้องแล้วรูสึกประทับใจมาก กับความเก่ง และน่ารักของน้องนะค่ะ และขอบอกได้ว่าสูตรอาหารในเวปไซด์ที่น้องทำ เป็นข้อมุลที่มีประโยชน์แก่คนทั่ว ๆ ไปมากเลย พี่ภูมิใจทีได้เห็นว่าคนไทยสมัยนี้ เก่งไม่แพ้คนต่างชาติค่ะ หรือจะเก่งกว่าด้วยซ้ำไป
    ขอบคุณกับทุก ๆ ข้อมุลนะค่ะ

  9. เอ้า! น้องตงนี่เอง สบายดีนะคะ พี่ค้นอะไรไปเรื่อย ก็เพิ่งมาเจอ
    ก็ว่าอยู่หน้าคุ้นๆ ^^

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.