Roza spaghetti :: Prompt one

จริงๆ สิ่งที่น่าเบื่อที่สุดอย่างหนึ่งของผมคือการนั่งกินข้าวคนเดียว และถ้าประกอบกับความขี้เกียจหรือบรรยากาศไม่เอื้ออำนวยต่อการออกไปแรด ,, รับรองว่า ร้อยละ 99 ต้องซัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกันแน่นอน ,,

เมื่อก่อนสมัยอยู่บ้านผมก็ไม่เคยเข้าใจอารมณ์นี้เท่าไหร่หรอกครับ เพราะส่วนมากก็จะมีแม่คอยทำกับข้าวให้กิน แม้ขี้เกียจแค่ไหนก็มีอาหารไม่ขาด ,, แต่พอได้ออกมาใช้ชีวิตข้างนอกเอง ผมกลับเจอบรรยากาศแบบนี้บ่อย ถ้าอยู่เวรก็อาจมีข้าวเวรให้กินบ้าง หรือถ้าเซ็งๆ ข้าวเวรก็ไปหาของกินร้านสะดวกซื้อแถวนั้นมาอุ่นด้วยไมโครเวฟ แต่ถ้าไม่อยู่เวรนี่ก็ต้องไปหาของกินเองที่ตลาดข้างหลังหรือไม่ถ้าฟิตๆ ก็นั่งรถเมล์ไปตลาด อืมมม ก็เดินไกลเหมือนกันนะ,, จนช่วงหลังๆ เบื่อทั้งข้าวเซเว่นและมาม่า ผมต้องหาอะไรมาตุนไว้บ้าง ซึ่งประจวบเหมาะที่ผมไปเดินห้างเล่นๆ แล้วก็เจอเจ้านี่ครับ

เปิดกล่องอาหารกึ่งสำเร็จรูปแบบหรูๆ กินกัน

ผมไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไรเหมือนกัน แต่ประมาณว่าเป็นสปาเก๊ตตี้สำเร็จรูปพร้อมอุ่นและกินได้ จริงๆ เห็นมีหลายรสนะ เห็นมีรสแกงรสแะไรก็มี น่าสนใจทีเดียว แต่ว่าวันนี้เซิฟๆ ลองดูรสพื้นฐานก่อน ,, โดยข้างกล่องโฆษณาไว้เยอะเลย ทั้งสามารถเก็บได้ในอุณหภูมิปกติ (ไม่ต้องใส่ตู้เย็น) จะกินแค่เอาเข้าไมโครเวฟนาทีเดียว หรือถ้าไม่มีไมโครเวฟก็อุ่นโดยการใส่ในน้ำเดือดแทนได้ ,, เฮ้ย น่าสนใจมากๆ แต่ปัจจัยที่ทำให้ผมซื้อคือมันลดราคาเยอะน่ะครับ จำไม่ผิดกล่องนึงมันจะเฉียดๆ ห้าสิบบาท แต่วันนี้มันเหลือไม่ถึงสามสิบห้าบาท ,,

อันนี้เป็นด้านหลังของกล่องครับ ,, รายละเอียดครบถ้วน

พอซื้อมา ผมก็เอามันมาดองประมาณสี่เดือน ,, วันนี้ได้ฤกษ์ลองทำซักที เย่ๆๆๆ

ลองทำครั้งแรกเหมือนกันนะเธอ

ภายในบรรจุ 2 ชิ้น คือจะมีซองฟอยล์ที่ข้างในเป็นซอสมะเขือเทศ+เนื้อไก่ฉึกๆ ที่เอามาราดข้างหน้า กับกล่องพลาสติกที่ภายในบรรจุเส้นสปาเก๊ตตี้ลวกแล้ว ส่วนตัวผมว่าเค้าทำ Package ใช้ได้นะ

มีสองชิ้นอยู่ภายในกล่องครับ ,,

จากนั้นก็อ่านตามวิธี ,, คือเปิดแต่ละอันมาเทใส่กัน ,, แล้วก็คลุกๆๆๆ

เส้นสปาเก๊ตตี้ลวกมาแล้ว ,, ดมๆ แล้วก็หอมดี ยังไม่บูด
ฉีกซองซอสมะเมือเทศ+ไก่ฉึกๆ มาราดบนเส้น แล้วคลุกๆๆๆ
จากนั้นก็เอาเข้า Microwave ตามเวลาที่กำหนด

เปิดใจชิมดู

ผมว่า รสชาติแค่พอกินได้นะ ไม่ค่อยโดนใจผมเท่าไหร่ ,, โดยรวมก็โอเคนะ ถือว่าแปลกใหม่ดี แต่ซื้ออีกคงไม่..

สุดท้ายก็ได้ลองชิมเจ้าสปาเก๊ตตี้ไก่ซักที

จะให้บรรยายเลยก็น่าจะตั้งแต่ไม่มีส้อมมาให้ในชุด (ทำให้ต้องไปยืมช้อนมาคลุกแทน) , ปริมาณน้ำในซองต่อเส้นผมว่าน้อยไปหน่อยนึง (ผมชอบแบบแฉะๆ อะ) รวมทั้งเนื้อไก่ก็น้อยไปหน่อย (ถ้าเทียบกับราคา) , ปริมาณเส้นที่ให้ถือว่าเยอะเหมือนกัน (ยิ่งถ่ายไปกินไปแบบผมเส้นก็ยิ่งอืดๆ ไปอีก), ส่วนรสชาติมันออกแนวเปรี้ยวๆ มากกว่า ไม่ค่อยกลมกล่อมเท่าไหร่ , ถ้าเทียบกับราคาเต็มๆ แล้วต้องบอกว่าแพงมาก แต่ก็เข้าใจนะ ว่าการถนอมอาหารแบบนี้มีต้นทุนที่สูงมาก

แต่สิ่งที่น่าชมน่าจะเป็นเรื่องความสะอาดนะ ชอบที่เก็บได้นานดีแม้ในที่ที่ไม่มีตู้เย็นรวมทั้งยังคงคุณภาพของอาหารไว้ได้ดีมาก ผมว่าเค้าปิดผนึกห่อต่างๆ ได้ดีเลย ออกแบบมาให้เราทำได้ง่าย แถมผมก็รู้สึกสนุกเวลาทำนะ อารมณ์เหมือนได้ลงมือทำอะไรบ้าง ไม่ใช่แค่เวฟแล้วกินเลย และจะดีกว่านี้มากๆ ถ้าแถมพวกเครื่องปรุงอะไรงี้ติดมาด้วย เช่น ออริกาโน่หรือซอสมะเขือเทศ (จริงๆ ถ้าวันนั้นได้ชีสโปะหน้าซักแผ่นมันน่าจะลงตัวกว่านี้อีกซักหน่อย)

คลุกเส้นกับน้ำให้เข้ากัน แล้วหม่ำๆๆๆ

สุดท้าย ผมว่าอาหารเป็นจานผัดใหม่ๆ ร้อนๆ ก็อร่อยกว่าอยู่ดี ,,
คิดถึงกับข้าวแม่จัง 🙂